آدم‌های هزار چهره !

قبل از هرچیز سلام میکنم به دوستان، دوستانی دوست واقعی هستند و نه یک فرصت طلب. سلام میکنم به آدم هایی که دور و برم هستند و صادق بودن و هستن و از پشت ضربه نمیزنن!

هر چقدر من میخوام تو این بلاگ پست های مثبت و انرژی زا بذارم ولی نمیدونم چرا شرایط همیشه من رو مجبور به نوشتن پست هایی میکنه که خودم دوست ندارم. باور کنید خیلی از موارد رو حتی مطرح نمیکنم تا بلکه بتونم یه گریزی برای نوشتن پست های به درد بخور بزنم ولی نمیشه و باز هم نمیشه!

چیزی که ازش همیشه گفتم بی زارم دروغ گویی هست. طرف وقتی پیشت هست یه جور حرف میزنه وقت یکم دورت میبینه یه جور دیگه حرف میزنه ، اینها آدم هایی هستند که اگه کسی بهشون اعتماد کنه باخته!!

اونی که ادعا میکنه با تو هست و حمایتت میکنه ولی وقتی که موقع اش میرسه این کارها رو نمیکنه که هیچ میره جلوی خودت وایمیسته اینها ارزش یه سلام دادن رو هم ندارن! یکی نیست بگه آخه مرد مگه من تو رو مجبور میکنم که این حرف ها رو بزنی و بگی فلان میکنم و… ها؟ حالا حرف زدی و مرد نیستی که روی حرفت باشی چرا از پشت خنجر میزنی؟ تو که به حرف های خودت عمل نمیکنی لااقل بکش کنار چرا میری تو جبهه مقابل قرار میگیری؟ اسم خودت رو هم میذاری دوست؟!! 😐

الان که این پست رو میذارم معنی اش این نیست که الان با چنین آدم هایی روبه رو میشم بلکه دیگه خسته شدم! خسته شدم که میبینم این همه آدم‌های بی ارزش وجود دارند که باعث از بین رفتن اعتماد نسبت افراد دیگری که شاید این چنین نباشند نیز می‌شوند.

الان میفهمم که چرا تو برخی جمع ها که میگن چرا مثلا قیمت بنزین گران شد کسی اعتراض نکرد و یا … ! دلیل اش مشخص هست چون ما نمیدونیم طرف مقابل الان که در حرف از ما میگه حمایت کرد آیا فردا به حرف اش عمل خواهد کرد یا نه ؟!

همین صادق نبودن خودمون با خودمون و دیگران باعث شده که دیگه وحدتی وجود نداشته باشه و خیلی راحت سرکوب بشیم. صدامون درنیاد. از حقمون نتونیم دفاع کنیم.

در آخر هم این رو اضافه کنم که خوبی به هیچ کس نیومده (به جزء خانواده ات) برای همین زیاد به دیگران دلخوش نباش چون فقط کافی هست یکبار برخلاف میلشون عمل کنی تا مزد خوبی هات رو بدن!!! اما مرام داشته باشید و مرد باشید. اگر با کسی وارد رابطه شدید درحق اش نامردی نکنید و رفیق نیمه راه نشید. به دوستان خودتون عشق بورزید ولی به آنها امیدوار نباشید. تنها دوست حقیقی شما که هیچ وقت تنهاتون نخواهد گذاشت و هرچقدر هم برخلاف میل اش عمل کنید باز پیش اش ارزش دارید و اون کسی نیست جزء خدا ، بهش ایمان بیارید.

خلاصه کلام اینکه دوست هام رو دوست دارم و همیشه دلم میخواد که بتونم بهشون کمک کنم. ولی دوست واقعی کیست؟ اصلا دوست واقعی چه صفاتی باید داشته باشه؟ چطور میشه دوست واقعی رو از بقیه تشخیص داد؟ جواب دادن به این سوالات فقط یه چیز من درآوردی خواهد بود! افرادی رو دیدم که بیشتر از سن فعلی من دوست بودن ولی آخرش تشنه خون هم شدن!

بازم نشد که بدون سانسور حرف بزنم ، ولی این رو بدونید که اگه شما ها برام ارزش نداشتید وقت خودم رو برای نوشتن این پست ها نمی ذاشتم! میرفتم فیلم نگاه میکردم!! پس این رو بدونید که من همتون رو دوست دارم حتی شماهایی رو که نه میدونم کی هستید و اهل کجاهستید!

موفق باشید ♥

4 دیدگاه در “آدم‌های هزار چهره !

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *